Snelle talen, langzame talen

23-11-2011

Het spreektempo ligt in sommige talen hoger dan in andere. Sprekers van Spaans en Japans gebruiken bijvoorbeeld meer lettergrepen per minuut dan sprekers van Engels en Mandarijn (Chinees). Toch wordt informatie niet sneller gecommuniceerd in de snelle talen: sprekers hebben in alle talen ongeveer even veel tijd nodig om dezelfde hoeveelheid informatie over te brengen. Dit blijkt uit een onderzoek van het Franse taalinstituut Dynamique De Langage.

De onderzoekers geven ook een verklaring: de langzame talen hebben een hogere informatiedichtheid per lettergreep dan de snelle talen. Deze talen hebben daardoor minder lettergrepen nodig om een boodschap te communiceren. De snelle talen kennen meer vervoegingen en verbuigingen dan de langzame talen. Die zorgen wel voor veel extra lettergrepen, maar bevatten relatief weinig informatie.

Bij het vertalen van geschreven tekst doet zich een vergelijkbaar fenomeen voor: een vertaling kan beduidend langer zijn dan de oorspronkelijke tekst in de brontaal. In de vertaalbranche wordt dit ‘uitloop’ genoemd. Een Engelse vertaling van een Hebreeuwse tekst telt gemiddeld 40% meer woorden dan het origineel. Toch bevat de Engelse tekst dezelfde informatie als de Hebreeuwse.